In my heart

അക്ഷരങ്ങളിലേക്ക് കയറി പോകവേ ഞാനവിടെയെല്ലാം സ്നേഹത്തിന്റെ സുഗന്ദ സുമങ്ങള് കണ്ടു..............rameshvalakada@gmail.com or 9809485003

Wednesday, January 10, 2018

എന്റക്ഷരം

അക്ഷരം വിതച്ചു ഞാനാനന്ദം കൊയ്യുന്നു
അക്ഷരം പെയ്തെന്റെ കണ്ണും നനഞ്ഞു!
അക്ഷരം പെറ്റ പ്രണയവും കണ്ടു ഞാൻ...

അക്ഷരം വരച്ചിട്ട ചിത്രങ്ങൾക്കൊക്കെയും
ചിത്തത്തിലെന്തൊരു ചാരുതയെന്നോ!!!

അക്ഷരം പൂക്കുന്നെന്റെയക്ഷരം മുളയ്ക്കുന്നു!
അക്ഷരത്തിന്നു ശാഖികൾ വളരുന്നു,
അർത്ഥങ്ങളിൽ അനർത്ഥം പെരുകുന്നു.

അക്ഷരങ്ങൾ വിണ്ടുകീറുന്നുന്റെ 
നെഞ്ചകം പോൽ പിന്നെ 
പേടിയോടെ ചാർത്തിയ വള്ളിയും പുള്ളിയും
തടഞ്ഞു ഞാൻ വീണു പൊയ്...!

വിഡ്ഢിയെന്നാരോ എറിഞ്ഞക്ഷരം തറച്ചെന്റെ
കണ്ണുടഞ്ഞു പോയി,കറുത്തെന്റെയക്ഷരം!
                                  
                            -    രമേഷ്. സി.പി

Tuesday, October 1, 2013

വ്യര്‍ഥമൊരു പാട്ട്


           
ആരോ പാടി പതിഞ്ഞൊരീ ഗീതത്തില്‍ 
ഞാനെന്റെ മുളംതണ്ടു ചേര്‍ത്തൊന്നു മൂളുന്നു... 
കാലം കറൂപ്പിച്ച പദമാരി കൊണ്ടെന്റെ 
ഉഷ്ണ്മം പുതപ്പിച്ച ദേഹം തണുക്കട്ടെ! 
മഴക്കാറിന്നാര്‍ദ്രമാം മിഴിപടം തോര്‍ന്നതെന്‍ 
വിഷവിത്തു പാകും നിലങ്ങളില്‍...

കാലമൊരു കവിതയായ് പെയ്യുന്ന നേരത്തിലീ‌‌‌‌ 
മുറിവാര്‍ന്ന ഹൃദയങ്ങള്‍ കേഴുവതെന്തിനൊ...? 
വിചാര വിവേകങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയീ 
വിശ്വം വിഷത്തിന്റെ കൂടാക്കി മാറ്റിയൊര്‍! 
വ്യര്‍ഥമായ് വിലപിക്കുവതെന്തിനായ് വീണ്‍ടും? 

ഇല്ല,ഇനിയില്ല പെയ്യും മേഘമേ, 
നാളേ പുലര്‍കാലമണയും നേരത്തിലീ- 
നാവൊരുഗ്ര വേനലില്‍ കരിഞ്ഞുപോം,
പ്രളയം പെരുപ്പിച്ച ഘോരഘര്‍ജ്ജനത്തലീ 
ഉടലും പിരിഞ്ഞുപോം തരു നിരകള്‍ക്കൊപ്പമേ....

Wednesday, December 12, 2012

കര്‍ഷകന്‍



മിഴി നട്ടു ഞാനീ
അശാന്ത സാഗരത്തിന്‍ 
തീരത്തിരിക്കയാണാത്മ 
ദു:ഖവും പേറി! 

തിര വന്നെ൯റെ 
കഴല്‍ തൊട്ടു ചൊദിക്കയായ്, 
"ദു:ഖിത ഹൃദയാ 
ഞാനും നീ തന്നെയൊ?"

നേരിന്‍റ് നിഴലുകളില്‍ 
നനഞ്ഞ മണല്‍ തരികള്‍ 
മൂടി നിന്നു രവരഹിതമായ് 
നിലവിലിക്കുന്നു!

നിയതിയെനിക്കെന്റെ 
ജന്മഭൂമികയില്‍ 
നിറങ്ങള്‍ കൊണ്ടൊരു 
പൂ വാടി തന്നെങ്കിലും 

പൂക്കളായില്ല ഞാന്‍ 
പുഞ്ചിരി തൂകുവാന്‍ 
ഭ്രമരങ്ങളായില്ല 
ഞാനുല്ലസിക്കുവാന്‍ !

മരുത്തുമായില്ല 
ഞാനാസ്വദിക്കുവാ൯ 
പാദപമായ് പൂക്കളെ 
ചൂടിയുമില്ല ഞാന്‍ !

മാലിയുടെ തൂമ്പയാല്‍ 
തൂത്തെറിഞ്ഞതാം 
പാഴ്ക്കളയായ് 
മണ്ണില്‍ നിപതിച്ചു ഞാന്‍!

എന്നിട്ടുമെത്രയോ 
മലര്‍ത്തോപ്പുകള്‍ 
വളമിട്ടു വളര്‍ത്തി ഞാനെന്‍ 
ഹൃത്തടത്തില്‍... 

മിഴി നീരരുവിയാല്‍ 
തണുപ്പെകി,യെന്‍
സ്വപ്നങ്ങളാല്‍ 
വിത്തെറിഞ്ഞു.

വേദനയുടെ വൃക്ഷ
ശിഖ നാട്ടിയെന്റെ 
ഇഷ്ട്ട കലിക യേന്തും 
ചെടിത്തലപ്പുകള്‍ക്കെല്ലാം...

പൂക്കളായ് വിടര്‍ന്നതില്ലൊന്നും 
പഴങ്ങളായ് കൊഴിഞ്ഞതുമില്ല 
പുഴുത്തിന്നു 
പഴായാശിച്ചതൊക്കെയും! 

കരഞ്ഞു കവിള്‍ വീര്‍ത്തു 
കറുത്ത ജന്മത്തിന്റെ 
ചുമടുതാങ്ങി കാല സാഗരം 
താണ്ടുന്നു ഞാന്‍ ...

Sunday, November 4, 2012

ശബ്ദത


നിറഞ്ഞ നിശബ്ദത!
അതെ നിശബ്ദതയില്‍ എന്തൊ ഉണ്‍ട്,
ചലിക്കാത്ത ശബ്ദങ്ങളുടെ ശ്വാസോശ്ചാസം,
ശബ്ദങ്ങള്‍ ഘനീഭവിച്ച മരവിപ്പ്,
ശബ്ദങ്ങളുടെ ശൂന്യതയില്‍ 
നിറഞ്ഞ ചിന്തകളുടെ കാല്‍പ്പെരുമാറ്റം?
പിന്നെ നിസ്സംഗമായ നിലവിളികള്‍...
നിശ്ബ്ദത ഒരിക്കലും ശൂന്യമാവുന്നില്ല,
നിശബ്ദത സാന്ദ്രമായ ശബ്ദമാണ്!!!

Sunday, October 21, 2012

നിന്നോട്



   
   
എന്നെ നീയറിഞ്ഞില്ലയെന്നൊ,
എന്നാത്മ ഗീതങ്ങൾ നീ കേട്ടില്ലയല്ലേ,
എന്നശ്രു ധാരകൾ നീ കണ്ടില്ലയോ
എ൯ തപിക്കും ഹൃദയവും നീ തൊട്ടില്ലയല്ലേ,
എ൯റെയേകാന്ത ഗഹ്വരങ്ങളിൽ വന്നു നീ
എന്തിനായെന്നെ തൊട്ടുണ൪ത്തി,
നീരുണങ്ങി നിശ്ശബ്ദമായൊരീ തൂലികയിൽ
എന്തിനായ് നീ മഷി നിറച്ചു?
നീരവ നിശ്ചലമാമെന്റെ ലോകത്തിൽ
നി൯ കൊലുസു കൊഞ്ജിചിരിച്ച ഗീതങ്ങൾ
ദാഹമടങ്ങാ കടൽത്തിരകൾ പോലെയായ്...
സരസ മൊഴികളടുക്കിയെ൯ മുന്നിൽ നീ
സുഗന്ധ വാടികൾ തീ൪ക്കുന്നു
അതി൯ സുമങ്ങൾ ചൂടി നീയെന്നെ
അനുഭൂതി പൂക്കും പൂമരമാക്കുന്നു!
പിന്നെ ചുടുകാറ്റു വന്നെന്നെ
ഉണ൪ത്തുമ്പൊഴറിയ്യുന്നു,
നീയരികിലില്ല,നീയെങ്ങോ മറഞ്ഞു പൊയ്!
കിനാവുകൾ കണ്ടു ചിരിച്ചതും ചിന്തകൾ കോ൪ത്തു
ഗീതങ്ങൾ ചമച്ചതും ചന്തമേറും ചിത്രങ്ങൾ രചിച്ചതും
കദനങ്ങൾ കടലായ് വന്നെന്നെ കരയിക്കുവാനോ?
                 

Wednesday, January 18, 2012

പ്രണയ പദങ്ങള്‍


സമുദ്ര സമീരണന്‍ തേടും 
സഹ്യാദ്രി നിരകളുടെ 
സാന്ത്വനം പോലെ, 
നിലാവുറങ്ങുന്ന നീരാഴി തന്‍ 
പുളിനങ്ങളില്‍ പ്രിയേ, 
പതിവു വിട്ടേറെ വാചാലമായ് 
മമ ഹൃത്തിലെ മധു 
മനോജ്ഞമാം ഗീരുക്കളില്‍ 
തളിച്ചിന്നു ഞാ൯ നിന്റെ 
ശോണാധരങ്ങളിലെ 
ആര്‍ദ്രതയില൪ച്ചന ചെയ്‌വൂ... 
തകര്‍ന്നെരിയുമീ 
തപോഷ്ണ പാരമ്മ്യതയില്‍ 
തളിര്‍ കാറ്റു കൊതിപ്പ-
തുയിര്‍ വെടിയുവാനല്ല 
വ്യോമാന്തരങ്ങളില്‍ 
വെണ്‍ മേഘമായുയരുവനല്ലൊ! 
നിലാവിന്റെ പൂമ്പട്ടുമായ് പ്രിയേ 
നീയണയുന്ന നിശയിലെല്ലാം 
നിനവിന്റെയായിര സുമങ്ങളില്‍ 
പ്രണയത്തിന്‍ മധു നിറച്ചു 
നീഹാര ഭാജനം 
നിനക്കായ് നീട്ടും ഞാന്‍!!! 
നീ പിന്നെയുമാമര 
ഛായയിലൊളിക്കവേ 
ഞാനെന്റെയനശ്വര മുദ്ര 
നിന്‍ നീലവേണിയില്‍ 
പൂക്കളായര്‍പ്പിക്കും... 
നദികള്‍ നാദങ്ങളായ് 
നെഞ്ജില്‍ നിറയവേ 
നിനക്കായെന്റെ 
സ്നേഹാക്ഷര നിര്‍ഝരി 
നഭസ്സിന്റെ
സീമ പോലനന്തമായ്ത്തീരും....!

Monday, January 2, 2012

ഭ്രാന്തന്‍






ചിന്തകള്‍ ചിലങ്ക കെട്ടിയാടുന്നു ഹൃത്തില്‍
ചന്തനം ചാലിച്ചു നെരുകയില്‍ തൊട്ടിട്ട് 
ചാരെ നില്‍ക്കുന്നു മോഹമാം തരുണികള്‍!
താലങ്ങളില്‍ ധൂമ മെരിയുമ്പൊഴും ഹൃത്തില്‍ 
നടുങ്ങിയുണരുന്നു ദു:ശ്ചിന്തകള്‍...... 
നിനവിന്റെ തമ്പുരു പുണര്‍ന്നു പാടവേ 
നിനവിലായിര വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ വിടരവേ 
നിനവിന്റെയാഴത്തില്‍ ന്നിന്നൊരുഗ്ര 
പന്നഗം ഫണം വിടര്‍ത്തിയാടുന്നു !
രഥ്യത൯നനന്തമാം ദുരത്തിലെങ്ങൊ 
ശ്രുതിയാര്‍ന്നൊരു ഗീതമൊഴുകിയെത്തുന്നു 
വേദനയുണ്ടതില്‍ വേനലില്‍ തീ പൊലെ! 
വിരസമാം ജീവിതത്തിന്‍ ജലാശയത്തില്‍ 
ജീര്‍ണ്ണിച്ചു മണ്ണടിയുന്നത് നിര്‍വികാരമായ്! 
കരയിലും കടല്‍ത്തിരയിലും മൂകമായ് 
ഓര്‍മ്മകള്‍ ജനിക്കുന്നു ജാരസന്തതി പോല്‍ 
നീരവത്തിലുയരുമൊരയിര രവ ശസ്ത്രമെന്ന
പോല്‍ നിനവിലെപ്പൊഴുമീ ചിന്തകള്‍.....
ചലനങ്ങളില്‍ പെയ്തു തൊരുന്നില്ലിത് 
ചങ്ങലയാലെന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കുന്നു! 
പ്രഹേളിക പോലീ ജന്മമലിഞ്ഞു പോയെങ്കിലീ
നിശബ്ദ് നൊമ്പരങ്ങളുമകലെയെങ്ങോ......!